ΘΡΟΜΒΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΗΣΗ, ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑ, ΚΑΘ’ΕΞΙΝ ΑΠΟΒΟΛΕΣ

Στη διάρκεια της εγκυμοσύνης συμβαίνουν αλλαγές στον οργανισμό που προδιαθέτουν για θρόμβωση. Στην έγκυο, οι μηχανισμοί της πήξης του αίματος ενεργοποιούνται με τέτοιο τρόπο, ώστε το αίμα να πήζει ευκολότερα. Αυτό γίνεται για να μην κινδυνεύει η μητέρα και το έμβρυο από αιμορραγίες που συμβαίνουν κυρίως στον πλακούντα ή κατά τον τοκετό.

Οι πιθανότητες θρόμβωσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι 4 με 5 φορές περισσότερες από ότι στην μη έγκυο γυναίκα και είναι περίπου ίδιες σε όλα τα τρίμηνα, αλλά αυξημένες (τριπλάσιες) στην περίοδο της λοχείας. Συγκεκριμένα το 49.3% των περιστατικών φλεβικής θρόμβωσης συμβαίνει κατά τη διάρκεια των πρώτων 6 εβδομάδων μετά τον τοκετό.

Συμπτώματα και σημεία της φλεβικής θρομβοεμβολής:

=

Πόνος ή/και ευαισθησία στην γάμπα ή στο μηρό

=

Πρήξιμο όλου του ποδιού, του πέλματος ή/και του αστραγάλου

=

Ερυθρότητα ή/και αξιοσημείωτος αποχρωματισμός

=

Αίσθημα ζεστασιάς/κάψιμο

Συμπτώματα και σημεία της πνευμονικής εμβολής:

=

Δύσπνοια

=

Γρήγορη αναπνοή

=

Πόνος στο στήθος (μπορεί να είναι χειρότερος μετά από βαθιά αναπνοή)

=

Γρήγορος καρδιακός παλμός – ταχυπαλμία

=

Ελαφρύς πονοκέφαλος ή/και

=

Λιποθυμία/απώλεια των αισθήσεων

Πώς να ελαττώσω τις πιθανότητες για θρόμβωση όταν είμαι έγκυος;

  • Αποφεύγετε την παρατεταμένη ακινησία γιατί έτσι το αίμα λιμνάζει ακινητοποιημένο.
  • Αν έχουμε κιρσούς να παρακολουθείστε από ειδικό αγγειοχειρουργό που θα αποφασίσει εάν πρέπει να λάβετε προληπτική αγωγή –ηπαρίνη- κατά την κύηση.
  • Εάν παρουσιάσετε οίδημα στο πόδι και πόνο το αναφέρετε άμεσα στον Ιατρό σας.
  • Αν υπάρχει κληρονομικό ιστορικό θρομβώσεων, ή θρομβοφιλίας, ή αποβολών, θα πρέπει με την κατεύθυνση του Ειδικού να κάνετε έλεγχο θρομβοφιλίας. Αν διαγνωσθεί θρομβοφιλία ο ειδικός αιματολόγος και ο γυναικολόγος θα συνεργαστούν για τη αναγκαιότητα χορήγησης θρομβοπροφύλαξης.
  • Εάν χορηγηθούν αντιπηκτικά δεν τα σταματάτε άμεσα μετά τον τοκετό παρά μόνο όταν συμβουλευτείτε τον Ιατρό σας.

Τα φάρμακα κατά των θρομβώσεων είναι ασφαλή για το έμβρυο;

Έχουν γίνει πειραματικές αλλά και κλινικές μελέτες που αποδεικνύουν την ασφάλεια των ηπαρινών κατά την κύηση. Συγκεκριμένα έχει διαπιστωθεί ότι τα σκευάσματα των ηπαρινών, ηπαρίνες μικρού μοριακού βάρους[ΗΜΜΒ], δε διέρχονται το πλακουντιακό φραγμό και δεν εισέρχονται στη κυκλοφορία του εμβρύου, ενώ είναι και ασφαλή για το θηλασμό.

ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘ’ΕΞΙΝ ΑΠΟΒΟΛΕΣ

Τόσο η κληρονομική όσο και η επίκτητη θρομβοφιλία (αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο) βρίσκονται ανάμεσα στους παράγοντες κινδύνου που προδιαθέτουν την ανάπτυξη φλεβικής θρόμβωσης στις εγκύους.

Πρέπει να τονιστεί όμως ότι όπως η κύηση και η θρομβοφιλία δεν αποτελούν ασθένειες, έτσι και η έγκυος με θρομβοφιλία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΘΕΝΗΣ. Ωστόσο  χρειάζεται τις συμβουλές αλλά και την παρακολούθηση του ειδικού για την ανεπίπλοκη πρόοδο της εγκυμοσύνης της.

Η θρομβοφιλία όμως έχει συσχετιστεί με τις αγγειακές επιπλοκές της κύησης, όπως η προεκλαμψία, η αποκόλληση του πλακούντα, η ενδομήτριος καθυστέρηση ανάπτυξης του εμβρύου, ο ενδομήτριος θάνατος αλλά σχετίστηκε και με τις καθ’έξιν απόβολες

 Στις μέρες μας 1-2% των γυναικών της αναπαραγωγικής ηλικίας αντιμετωπίζουν το πρόβλημα των καθ’ έξιν αποβολών, δηλαδή των τουλάχιστο 2-3 αποβολών 1ου ή και 2ου τριμήνου κύησης. Η αιτιολογία των καθ’ έξιν αποβολών είναι πολυποίκιλη ενώ ειδικά για τις αποβολές 1ου τριμήνου τα αίτια θα παραμείνουν άγνωστα μετά τη διερεύνηση στο 50% των γυναικών.

Ανάμεσα στους ενοχοποιητικούς παράγοντες, για τις καθ’ έξιν αποβολές έχουν μελετηθεί και οι θρομβοφιλίες. Τα ερευνητικά δεδομένα είναι αντικρουόμενα και μετά πολλά χρόνια μελετών δεν έχει ξεκαθαριστεί ο τρόπος που οι θρομβοφιλίες συμβάλλουν στην ανεπιτυχή έκβαση της κύησης. Φαίνεται ότι σχετίζονται με διαταραχές στη φυσιολογική κυκλοφορία αίματος στον πλακούντα λόγω ανάπτυξης μικροθρομβώσεων.

Η αντιμετώπιση των καθ’ έξιν αποβολών παραμένει αντικείμενο διαφωνίας μεταξύ των ερευνητών. Ωστόσο σε αρκετές κλινικές μελέτες είτε σε γυναίκες με θρομβοφιλίες, αλλά ακόμα και σε εγκύους χωρίς, έχει φανεί ότι η χορήγηση ηπαρινών μικρού μοριακόυ βάρους προσδίδει όφελος επιβίωσης του εμβρύου σε εγκύους με ιστορικό καθ’ έξιν αποβολών.