ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΑΙΜΟΣΤΑΣΗΣ

Η αιμορραγική διάθεση είναι η αυξημένη τάση για αιμορραγία, η οποία προκαλείται από κάποιου είδους αιμορραγική διαταραχή. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της αιμόστασης (πρωτογενής, δευτερογενής και ινωδόλυση) και μπορεί να αφορά στις διαταραχές των αγγείων, της λειτουργικότητας ή του αριθμού των αιμοπεταλίων, και του πηκτικού μηχανισμού. Η παρατεταμένη αιμορραγία μπορεί να προκύψει μετά από τραυματισμό(προκλητή) ή να ξεκινήσει από μόνη της (αυτόματη). Η βαρύτητά της κυμαίνεται από ήπια έως σοβαρή.

Έρευνα για παρουσία αιμορραγικής διαταραχής γίνεται σε ασθενείς που παρουσιάζουν ατομικό ή / και οικογενειακό αιμορραγικό ιστορικό και/ή εργαστηριακές διαταραχές που υποδηλώνουν επίκτητη ή κληρονομική αιμορραγική διάθεση.

Οι κληρονομικές αιμορραγικές διαθέσεις διακρίνονται στις ελλείψεις των παραγόντων της πήξης-έλλειψη παράγοντα FVIII ή αιμορροφιλία Α, έλλειψη παράγοντα FIX ή αιμορροφιλία Β και έλλειψη παράγοντα FXI ή αιμορροφιλία C. Οι ανωτέρω ελλείψεις παραγόντων ανευρίσκονται μόνο σε ένα μικρό ποσοστό των ασθενών με αιμορραγική διάθεση αλλά προκαλούν και σοβαρότερα αιμορραγικά επεισόδια. Στις κληρονομικές διαταραχές της πρωτογενούς αιμόστασης ανήκουν η νόσος vonWillebrand (VWD) και αιμοπεταλιακές διαταραχές (με ή χωρίς θρομβοπενία), οι οποίες προκαλούν από ήπια έως και σοβαρή αιμορραγική διαταραχη.

Συχνότερες όμως είναι οι επίκτητες αιμορραγικές διαθέσεις που μπορεί να προκύψουν εξαιτίας:

Η διερεύνηση των αιμορραγικών διαταραχών θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη κλινικούς παράγοντες τη συμπτωματολογία και βαρύτητα των αιμορραγικών επεισοδίων, τη χρονιότητα τους αλλά και το ατομικό και οικογενειακό αιμορραγικό ιστορικό.