ΠΗΞΗ ΑΙΜΑΤΟΣ

Είναι η φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού μας στην αγγειακή βλάβη, που σκοπό έχει την αναχαίτιση της αιμορραγίας. H Αιμόσταση διακρίνεται στην πρωτογενή, στο μηχανισμό της πήξης και στο μηχανισμό της ινωδόλυσης. Για την φυσιολογική αιμόσταση που εξασφαλίζει την ομαλή ροή του αίματος μας στα αγγεία, συμμετέχει τόσο το ίδιο το αίμα με τα κύτταρα του (αιμοπετάλια αλλά και ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια) τις πρωτεΐνες του (παράγοντες της πήξης) αλλά και το ίδιο το τοίχωμα των αγγείων, το αγγειακό ενδοθήλιο.

Η τέχνη της ισορροπίας καθρεπτίζεται στη φυσιολογική Αιμόσταση. Όταν χαθεί αυτή η ισορροπία μπορεί να εμφανιστεί θρόμβωση στα αγγεία (αρτηρίες, φλέβες, και/η τριχοειδή αγγεία) όπου υπερλειτουργεί ο μηχανισμός της πήξης ή αιμορραγική διάθεση και αιμορραγία όπου ο μηχανισμός της πήξης ανεπαρκεί.

Σε κάποιους από τους ανθρώπους υπάρχουν γενετικοί ή επίκτητοι παράγοντες που προδιαθέτουν για θρόμβωση ή για αιμορραγία. Έτσι Θρομβοφιλία ορίζεται η κληρονομική ή επίκτητη προδιάθεση για θρόμβωση, ενώ στο άλλο άκρο, η Αιμορροφιλία είναι η κληρονομική κυρίως αλλά και σπανιότερα ή επίκτητη προδιάθεση για αιμορραγία.

Η φυσιολογική αιμόσταση του οργανισμού μας αντιμετωπίζει προκλήσεις καθώς η ισορροπία της δεν είναι σταθερή αλλά μεταβάλλεται κατά τη διαδρομή της ζωής μας.

Παράγοντες όπως η εγκυμοσύνη, η λήψη αντισυλληπτικών, η παχυσαρκία, χειρουργικές επεμβάσεις, ο καρκίνος και η θεραπεία του, αλλά και η ίδια η πρόοδος της ζωής (μεγάλη ηλικία) αλλάζουν την ισορροπία της αιμόστασης.